κ 24
carpe t diem
365artproject, Πορίνου 2, Αθήνα 11742, Μετρό Ακρόπολη
13 Ιανουρίου 2004, 8 μ.μ.
Συζήτηση για το έργο: 14 Φεβρουαρίου 2004, 8 μ.μ.
Διαρκεια 13 Ιαν. - 21 Φεβ.
Στο μπαρ 365 κάθε μήνα ένας καλλιτέχνης κρεμάει ένα έργο στον τοίχο που προορίζεται γι’ αυτό τον σκοπό.
Την επιμέλεια των εκθέσεων έχουν η Όλγα Δανιηλοπούλου και ο Θράφια ( Παναγιώτης Δανιηλόπουλος)
Το έργο που θα παρουσιάσω είναι ένα είδος χαλιού από χαρτί, που θυμίζει λευκή φλοκάτη.
Τα κρόσια της φλοκάτης αποτελούν μακρόστενες λουρίδες χαρτιού από τον καταστροφέα εγγράφων.
Στόχος μου ήταν να παράγω ένα έργο με αρκετή χειροτεχνική δουλειά χωρίς υπαινιγμούς στην ανακύκλωση και τη χρηστικότητα του χαρτιού ή άλλων υλικών.
Δουλευω αρκετά με τα κομπιούτερ και οι εικόνες που «παράγω», όταν θέλω να είναι παραστατικές ή αφηγηματικές γίνονται πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά με αυτό το μέσο, απ’ ό,τι με το πινέλο, τον αερογράφο και τα ανάλογα μέσα.
Με τη χειροτεχνία, όμως, μπορώ να δημιουργήσω πράγματα μοναδικά, αντικείμενα που το περιεχόμενό τους δεν είναι απαραίτητα παραστατικό.
Τα ίδια ενσωματώνουν ως περιεχόμενο και τον χρόνο και την εργασία που απαιτείται για την κατασκευή τους.
msaz
Στην γκαλερί “Άστρα”
από τις 23 Οκτωβρίου έως τις 11 Νοεμβρίου, (του έτους …) μια νέα σειρά έργων.
Είναι 50 έργα, μικρών έως πολύ μικρών διαστάσεων.
Από το μέγεθος τον έργων μπορούμε να τα θεωρήσουμε και ένα είδος ex-votos.
Εικονίζονται αγελάδες, σκύλοι, ελέφαντες, πουλιά, ψάρια και άλλα λιγότερο ή περισσότερο, φανταστικά ζώα, επίσης και καράβια και σπίτια, όλα από πηλό, πλασμένα με τρόπο ψευδό-ναϊφ στερεωμένα πάνω σε χαρτομάζα, φτιάχνουν απλές παραστάσεις, μάλλον συμβολικές.
Αν ο συμβολισμός είναι ο ένας στόχος ο άλλος σίγουρα είναι η χαρά της χειροτεχνίας.
O οικολογικός χαρακτήρας, της χαρτομάζας (ανακυκλωμένο χαρτί που διαμορφώνει ο ίδιος ο ζωγράφος) σχεδόν ανατρέπεται από τις θερμοπλαστικές συνδέσεις που και αυτές με την σειρά τους ακυρώνονται από τις μηχανικές συνδέσεις: κλωστές και σύρματα.
Τα λίγα χρώματα από παστέλ παραφίνης και μολύβια, πλουτίζουν το ανάγλυφο της χαρτομάζας χωρίς να καλύπτουν την απλότητα των συνθέσεων.
msaz
IXΘYΣ
«…η μέρα της θλίψης πλησιάζει, φώναξε δείχνοντας τα (γκρίζα) ψάρια με ο αριστερό του χέρι. Eκείνη τη μέρα, αυτά τα ψάρια θα γίνουν κόκκινα σαν το αίμα από τον τρόμο τους, εκεί που κι αυτοι οι απιστοι ακόμα να πιστέψουν! …»
O MAYPOΣ AΓΓEΛOΣ, MIKA BAΛTAPI, EKΔOΣEIΣ KAKTOΣ 1982

Tην ημέρα της πτώσης της Πόλης ένας καλόγερος τηγάνιζε ψάρια, την στιγμή της πτώσης αυτά, μισοτηγανισμένα πήδηξαν στο νερό. Όταν απελευθερωθεί η Πόλη, τότε τα ψάρια, θα γυρίσουν στο τηγάνι να τηγανιστούν και από την άλλη μεριά.
H ΠAPAΔOΣH

«(Tον μεσαίωνα) το τυπικό μοναστήρι ήταν μια αυτόνομη αγροτική κοινότητα. H παραγωγή του περιλάμβανε και ψάρια από το βιβάρι…»
THE RISE OF CRISTIAN EUROPE, HUGH TREVOR-ROPER, EKΔOΣEIΣ THAMES AND HUDSON 1966

«…Tο κορίτσι άγγιξε το χρυσό ψάρι με το λεπτό δάχτυλο της και είπε, “Aυτό είναι ένα σημάδι που χρησιμοποιούνταν από τους πρώτους χριστιανούς”.»
BAΛIΣ, ΦIΛIΠ NTIK, EKΔOΣEIΣ PARSEC-XPHΣTOΣ KOYTΣIAYTHΣ 1995

Mανώλης Zαχαριουδάκης,
Γεννήθηκα το 1958 όταν ο Ήλιος ανέτειλε από τον Aστερισμό των Iχθύων.

Eκτός από τον αστερισμό των Iχθύων, υπάρχει και ο Iχθύς του Nότου που σύμφωνα με τον Eρατοσθένη είναι ο πρόγονος των Iχθύων και βρίσκεται Nοτιοανατολικά τους και κάτω από τον Yδροχόο
(πίνει το νερό του, γράφει ο Eρατοσθένης).
msaz
Όπως στη μόδα, στο φαγητό
έτσι και στην τέχνη,
έχουμε τρία είδη ανθρώπων που εμπλέκονται
Αυτοί που παράγουν / κατασκευάζουν
Αυτοί που αγοράζουν / καταναλώνουν
και αυτοί που ξέρουν τι είναι καλό και κακό σε όλα αυτά, αυτοί που διαλέγουν / σχολιάζουν / κρίνουν
Έχουμε λοιπόν σχεδιαστές, μαγείρους, ζωγράφους
Ωραίες όμορφες πλούσιους συλλέκτες καλοφαγάδες
Δημοσιογράφους, κριτικούς, θεωρητικούς, dealer, gourmet, sommelier.
την γνώση των μεσαζόντων μπορούν να την έχουν οι καταναλωτές
αλλά οι μεσάζοντες δεν έχουν την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.
Αυτό για την τέχνη έχει το εξής
αποτέλεσμα:
3 είδη τέχνης
Αλλά η τέχνη είναι μια
και μόνο ένα από τα τρία είδη
είναι στην κορυφή
Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι
(στην Ελλάδα, στην Ευρώπη)
δεν έχουν τόσα λεφτά ώστε να αγοράσουν
την τέχνη που παράγεται
στις τιμές που πουλιέται
Από την άλλη η τέχνη είναι μια κοινωνική αξία /"υποχρέωση"
Μια χώρα μια κοινωνία θέλει να έχει τέχνη, να έχει πολιτισμό
Αν δεν μπορούν να αγοράζουν / στηρίζουν την τέχνη οι πολίτες
τότε αναλαμβάνει το "κράτος" να κάνει αυτή τη δουλειά.
Φυσικά το "κράτος" δεν έχει λεφτά
―διαχειρίζεται τα κοινωνικά λεφτά―
δεν ξέρει τι είναι τέχνη, και πηγαίνει στους "γνώστες".
Επίσης το κράτος δεν έχει χώρο,
αφου γεμίσει τις πλατείες και τα μουσεία
μετά κάνει εφήμερα έργα,
performances.
Τα εφήμερα έργα αποκτούν αξία και κύρος
και τα έργα στις γκαλερί απαξιώνονται καλλιτεχνικά,
αλλά επειδή τα κάνουν οι ίδιοι καλλιτέχνες
έχουν ακόμα μεγάλες τιμές,
πρόβλημα!
msaz
Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα 5/5/08 9:12 PM
Μανώλης Ζαχαριουδάκης, ζωγράφος
Μονόλογος η ανωνυμία
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Πιστεύω στην ελευθερία του λόγου, χωρίς περιορισμούς, αστερίσκους ή εξαιρέσεις. Αλλά αυτό είναι δικαίωμα του ατόμου. Δεν μπαίνει ζήτημα ελευθερίας έκφρασης σε ανώνυμα κείμενα γιατί δεν εκφράζεται κάνεις.
Μερικές πέτρες στην παραλία μπορεί να έχουν γοητευτικά χρώματα και διάταξη, αλλά δεν είναι τέχνη χωρίς υπογραφή και βάθρο, χωρίς τουλάχιστον ένας τεχνοκριτικός να τις πάρει κάτω από τη σκέπη του.
Από την άλλη, τα ψευδώνυμα είναι κάτι άλλο.
Δεν με νοιάζει αν πίσω από το tade1821 υπάρχει ο Τάδε Ταδόπουλος που δεν τον ξέρω, αλλά θέλω να του γράψω όποτε θέλω, όπως το κάνει και αυτός.
Η ανωνυμία είναι μονόλογος, δεν έχει θέση σε χώρο διαλόγου».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/02/2008
Copyright © 2007 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.
msaz
κανείς Στηβ Τζομπς δεν θα μπορούσε να ανθίσει εδώ
όχι γιατί εμποδίζεται το διαφορετικό και οι ιδέες αλλά
γιατί δεν υπάρχουν θεσμοί και
δεν ισχύουν οι νόμοι
msaz
Οι Υπηρεσίες εκπαίδευσης ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ του ΦΠΑ.
Ο Εικαστικός Καλλιτέχνης απαλλάσσεται από την υποχρεωτική εγγραφή στο ΤΕΒΕ,
εφ’ όσον ο ίδιος το επιθυμεί
(άρθρο 7 Νόμου 2676/99).
msaz
http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/7355335.stm
The huge US air and naval base on
Diego Garcia,
in the Indian Ocean between Africa and Indonesia,
has been a major launch pad for the wars in Iraq and Afghanistan.
The US has improved it to the point of its use in a possible attack on Iran, and it's suspected of being a part of the US's secret "rendition" program for terrorist suspects.
And all the while, the original inhabitants - unceremoniously kicked off the island - still fight for the right to return.
Asia Times, April 16, 2008
msaz
...DR Congo
is home to one of the word's largest rainforests and has huge reserves of gold, diamonds, copper and
coltan, used to make mobile phones.
Correspondents say these riches have been a key factor
in the civil wars, instability and bad government the country has known
since independence.
msaz
holographic
Original caption:
A woman blows soap bubbles
during the shooting of
the first holographic film to be made at
25 frames per second on 126mm film.
"Christiane and the Holobubbles"
was made in August 1985 by
Professor Smigielski at
the Franco-German Institute of Saint- Louis in Paris.
The film was made using a
laser pulsing 25 times per second.
The film lasts just one minute and can be viewed by
only one person at a time,
but nonetheless represents
a major technical achievement
msaz
Τουριστικός Πληροφοριακός Οδηγός Αθηνών,
Ελλάς

Πουλόπουλος
Παλαιό πιλοποιείο
Οι εγκαταστάσεις του Πουλόπουλου είναι ένα βιομηχανικό κτίριο με πολύ ενδιαφέρων πέτρινο σχεδιασμό, απλή και αυστηρή οργάνωση των μορφολογικών στοιχείων στις έδρες του και κεραμοσκεπή.
Το πέτρινο σχέδιο διακόπτεται από πέτρινες ψευδο-κολώνες ενώ η χρήση σιδήρου στις έδρες του κτιρίου είναι χαρακτηριστική.
Το σχήμα του ισογείου είναι τραπεζοειδές.
Το κτίριο χρησιμοποιούταν σαν εργοστάσιο κατασκευής καπέλων για μακρά περίοδο και είναι συνδεδεμένο με τη ζωή της τοπικής κοινωνίας, κάνοντας το σημείο άξιο αναφοράς στην περιοχή του Θησείου.
Με υπουργική απόφαση του 1985 το κτίριο συντηρείται σαν μνημείο, αφού θεωρείται εξαιρετικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής.
Έχει ανακαινιστεί πλήρως για να λειτουργήσει ως πολυ-πολιτισμικός χώρος.
Το 1886 ο Ηλίας Πουλόπουλος ίδρυσε το Ελληνικό Πιλοποιείον (Ελληνική πιλοβιομηχανία), έναν από τους πιο επιτυχημένους τομείς της Ελληνικής βιομηχανίας.
Υφασματέμπορος από την Καλαμάτα, έφτασε στην Αθήνα με σκοπό να γίνει βιομήχανος. Το εργοστάσιο που έχτισε στο Θησείο ήταν πλήρως εξοπλισμένο ήδη από το 1900 και τα καπέλα που κατασκεύαζε κέρδισαν διεθνή βραβεία.
Η επιχείρηση συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα στο ίδιο κτίριο στην οδό Ηρακλειδών. Μόνο ένα μικρό μέρος του αρχικού κτιρίου στέκεται ακόμα όρθιο, το οποίο όμως έχει ανακαινιστεί, κρατώντας την ίδια μορφή, και ανηκει στον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων.
Πολιτιστικό Κέντρο “Μελίνα Μερκούρη”
Μοναστηράκι
----
ΞΞΞ