αρχή / menu / πρώτη σελίδα

ΤΑ ΝΕΑ
Κριτική Εικαστικών (pdf)
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Η τέχνη στο νέο προσκήνιο

Του Χάρη Καμπουρίδη

Είναι μια πολύ διαφορετική εικαστική περίοδος αυτή που διανύουμε, η ύφεση είναι προφανώς η αιτία που καθορίζει τα πάντα αυτόν τον καιρό. Το ευρύτερο ενδιαφέρον καθηλωμένο στα πολιτικά και στους Καβαφικούς «βαρβάρους» που θα επανεκκινήσουν την ανάκαμψη. Συγκρατημένο το χρήμα συλλεκτών και χορηγών, και έτσι οι μεγάλες εκθέσεις λείπουν τόσο στις γκαλερί που βασίζονται στα δημοφιλή ονόματα όσο και στις πειραματικές που προβάλλουν την ιδιοτυπία. Παρ΄ όλα αυτά εκθέσεις όχι μόνο εγκαινιάζονται σ΄ αίθουσες και μουσεία, αλλά και για τον φιλότεχνο τα πράγματα έχουν ενδιαφέρον, ίσως όχι τόσο εντυπωσιακό όσο ουσιαστικό και δραστικό.

Είναι η εποχή που επαναπροσδιορίζονται οι συσχετισμοί δυνάμεων μεταξύ των πρωταγωνιστών στο ευρύ ενδιαφέρον ή μεταξύ καλλιτεχνικών γενεών, στη σκηνή βρίσκουν ευκαιρίες ανάδειξης οι επόμενοι ηλικιακά ή όσοι δεν προσέχθηκαν πρωτύτερα και τώρα βρίσκουν ευκολότερα κεντρικότερο εκθεσιακό χώρο.

Αναδρομικές: Δεν έχουμε ξανασυναντήσει τόσες πολλές αναδρομικές ταυτόχρονα και της ίδιας σχεδόν γενιάς. Κ. Τσόκλης («Σχολείον»), Θ. Στάμος (Συλλογή Πορταλάκη), Βλ. Κανιάρης (Μπενάκη, ΜΙΕΤ, κ.ά.), Δ. Κοκκινίδης (Ίδρυμα Τσιχριτζή), Η. Δεκουλάκος (Ν. Μορφές), Ε. Πόταγα (ΑΣΚΤ), Χρ. Μπότσογλου (Αίθουσα 24, Αrt-Αct)

στις οποίες προστέθηκε και η αναδρομική του Α. Δρούγκα στην Εθνική Πινακοθήκη, που μαζί με τους Π. Τέτση, Δ. Μυταρά είναι οι μόνοι ζώντες με τέτοια τιμή. Με άλλες από τις εκθέσεις αυτές δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ν΄ ασχοληθεί κανείς αφού απλώς επαναλαμβάνουν πιεστικά τα έργα ως ιστορικά τεκμήρια μιας ανήσυχης εποχής, της δεκαετίας του 1960, σε άλλες όμως αξίζει να αφιερώσουμε προσεχές σημείωμα, καθώς κομίζουν νέες αδημοσίευτες ενότητες είτε διαχρονική ερμηνευτική άποψη. Νεώτεροι με αυξημένο ενδιαφέρον: Δεν χρειάζεται βέβαια συστάσεις ο Μανόλης Ζαχαριουδάκης , είναι πια ένας από τους παλιούς της νέας εικαστικής σκηνής που ξεπρόβαλε στα χρόνια του 1980 και γράφει την ιστορία της. Με θέματα φιλολογικά-ιστορικά, με γραφή σκοπίμως αθώα και συχνά σαν από κόμικς ή γκράφικς, ο Ζαχαριουδάκης λέει παλιές ιστορίες και μύθους σαν παραμύθια πάνω σε επιφάνεια από χαρτοπολτό δικής του κατασκευής. Πιο πολύ από κάθε άλλη φορά μας άρεσαν αυτά τα έργα του, είχαν μιαν αμέριμνη καλλιτεχνική αυτοπεποίθηση, έξω από τάσεις και τεχνοτροπικά ρεύματα, με δροσιά που θυμίζει Φασιανό ή Θεόφιλο, εν πάση περιπτώσει με κάποιον που διασώζει την αθωότητα με νύχια και με δόντια σε μια εποχή προκατασκευής. Η Άρτεμις Μουρατίδου είναι επίσης γνωστή για την εξαιρετική ικανότητά της στη λεπτομερειακή απόδοση και την κλίση της σε θεματολογία που αντιπαραθέτει το σκληρό με το ευαίσθητο. Στην έκθεση αυτή, δουλεμένη με επιμονή και έμπνευση, οι ζωγραφιές της αμφισβητούν την αληθοφάνεια, οι σκιές διαλέγονται με την πρόσοψη, και τα αντικείμενα που ζωγραφίζει (γραμμένα χαρτιά, φτερά, μουσικά όργανα) γίνονται αφορμή για trompe l΄oeil, ψευδαίσθηση αλήθειας ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό. Η Λίνα Μπέμπη είναι μια στοχαστική ζωγράφος, με λιγόλογη έκφραση και θέμα την αποτύπωση της ευαισθησίας και της τρυφεράδας. Τα νέα έργα της είναι ό,τι καλύτερο δικό της είδαμε ώς τώρα, λευκές επιφάνειες με δαντελωτές ρυθμικές επισημάνσεις άλλοτε ζωγραφισμένες κι άλλοτε ξακρισμένες στο χαρτί, σαν παραμύθι κοριτσιού ή γιαγιάς, ενώ απροσδιόριστες σκιές ελλοχεύουν απειλητικά πίσω από τα καλλωπιστικά σχεδιάσματα. Μαυρόασπρα και τα ευμεγέθη σχέδια της πρωτοεμφανιζόμενης Φανής Πανταζίδου, ανθοφόροι μίσχοι που ξεπροβάλλουν και μόλις επισημαίνονται γύρω από μια βαριά μαύρη φόρμα, ζωγραφική λιτή και απέριττη με πολλές υποσχέσεις.

ΙΝFΟ
● Μανόλης Ζαχαριουδάκης, ζάχαρη n΄oil, Γκαλερί Άστρα, Καρυατίδων 8, Ακρόπολη, τηλ. 210-9220.236, μέχρι τις 22 Μαΐου ● Άρτεμις Μουρατίδου, ζωγραφική, Γκαλερί Ίρις, Αντήνορος 12, τηλ. 210-7241.580 (έληξε) ● Λίνα Μπέμπη, Το νήμα, σχέδια και χαρτοκοπτική, Γκαλερί Μέδουσα, Ξενοκράτους 7, τηλ. 210-7244.552, μέχρι τις 30 Μαΐου ● Φανή Πανταζίδου, Νέες Μορφές, Βαλαωρίτου 9 Κολωνάκι, τηλ. 210-3616.165 (έληξε)